Mijn Fotoalbum 

Als je nog meer over mij wilt weten en wilt zien hoe ik eruitzag, kijk dan mee in mijn foto album

Op 4 oktober 1968 traden mijn ouders in het huwelijk. Ze waren toen nog heel jong. Mijn moeder was 19 en mijn vader 26. Een jaar later werd mijn broer Michiel geboren. Als klein kind had ik altijd moeite om zijn naam uit te spreken, en dus noemde ik hem Moengoe. En zo noem ik hem nog steeds.

Bijna drie jaar later werd ik geboren (4 mei 1972). In Nieuwkoop. Ik was een driftige baby en werd soms pimpelpaars van woede. Gelukkig ben ik tegenwoordig een stuk vrolijker, behalve vroeg in de ochtend.

We verhuisden naar Amerika. Ik kan me niet meer precies herinneren hoe lang wij daar hebben gewoond. Hier was ik denk ik 2 of 3 jaar oud. Ik had heel bolle wangen en droeg bijna altijd twee staartjes. Het jongetje dat naast mij zit is mijn broer Moengoe.

Dit is mijn lievelingsfoto. Hij is genomen bij mijn oma en opa in Noordwijk aan Zee. Zij woonden in een grote bungalow, midden in de duinen. Ik heb daar veel lol gehad met al mijn neefjes en nichtjes. We deden wedstrijdjes wie het snelst naar beneden kon rollen. Dan zaten we helemaal onder het zand en helmgras. Ook hadden mijn oma en opa een grote kelder waar we de nachtwacht speelden. Heel spannend was dat altijd! Je had dan het gevoel dat er iets gevaarlijks ging gebeuren.

Hier worden mijn broer en ik voorgelezen door oma Tannetje. Mijn broer is duidelijk met heel andere dingen bezig. Als kind wilde ik altijd al verhalen horen, en soms verzon ik ze zelf. Eén keer heb ik echt een boekje gemaakt met mijn vader. Dat heette: Flip de muis. Helaas heeft onze hond het boekje opgegeten. Hij dacht waarschijnlijk dat het een echte muis was.

Toen verhuisden we naar Engeland. We woonden in een huis midden in de bossen. Het was er heel mooi. Elke zondag wandelden we over de heiden. En omdat we daar zo afgelegen woonden, had ik weinig vriendinnetjes. Daarom hadden mijn ouders een hond voor mij gekocht. Ze heette Esther, een labrador, en ze is 16 jaar geworden. Ze was wit maar als we in de bossen wandelden en Esther zag een modderpoel, dan sprintte ze er dolenthousiast op af en rolde er net zo lang in tot ze pikzwart was.

Van mijn 4e tot mijn 20e zat ik op klassiek ballet. Ik trad zelfs wel eens op in de Schouwburg. Stiekem droomde ik er wel ’s over om danseres te worden. Maar uiteindelijk vind ik kinderboeken schrijven toch het leukste wat er is. Ik heb ook op jazzballet, Afrikaanse dans en theaterdans gezeten.

Aan dit huis heb ik mooie herinneringen. Hier woonden mijn oma Tannetje en opa Bram. Ik noemde ze ook wel oma en opa Zeeland. Het huis had een heel grote tuin met boomgaarden, grote grasvelden, een moestuin en een goudvissenvijver met een plastic nepreiger langs de kant. Mijn oma en opa hadden een waakhond, 4 Siamese katten en 2 kippen. De kippen heetten Sanne en Michiel. Soms deed ik wel eens verstoppertje met mijn oma. Na lang zoeken vond ik haar dan in het kippenhok, of hoog in de appelboom waar ze in was geklommen. Mijn oma kon lekker gek doen. Dan zette ze ineens hippe muziek op en ging ze wild dansen.

Dit is een beetje een rare foto. Ik heb ooit met een vriendin een wedstrijd wc-rollen-jatten gedaan. Dan moesten we in een paar dagen tijd zo veel mogelijk wc-rollen stelen. Je mocht niet meer dan 1 wc-rol per locatie meenemen, dus ik denk niet dat de mensen die een wc-rol misten de politie hebben ingeschakeld. Deze piramide is van mij, ik heb de wedstrijd gewonnen.

Toen verhuisden we naar Noordwijk aan Zee. Ook niet verkeerd want ik bel dol op het strand. Hoe meer zand tussen mijn tenen, hoe gelukkiger ik me voel. In dit huis heb ik ook nog een paar jaar alleen gewoond. Mijn ouders verhuisden toen naar Parijs en ik moest in Nederland de HAVO afmaken. Ik kreeg als bijnaam: Pipi Langkous.

Ik ben grote dierenliefhebber! Dit was Greg. Hij is 8 jaar geworden en werd door de dierenarts de oudste cavia van Noordwijk genoemd. Ik denk dat hij zo oud is geworden omdat hij elke ochtend verse spinazie van me kreeg. En altijd als ik ’s ochtends de kraan opendraaide om de spinazie te wassen, kwam er enorm veel kabaal uit Gregs kooi: SKWIET SKWIET SKWIET!!!

Hier woonden mijn ouders, in Frankrijk. Ik heb er zelf ook nog een tijdje gewoond. Het leuke van het huis was dat hij helemaal roze was. En mijn slaapkamer was op de 4e verdieping. Als ik naar buiten tuurde, leek het net of ik in een torentje zat. Aan sommige huizen kun je je heel erg hechten. Dit huis mis ik nog steeds.

Ik heb ook nog een paar jaar modellenwerk gedaan. Maar op een dag was ik weer ‘s geboekt door L’oreal, voor een modeshow. Mijn haar moest donker geverfd worden en dan wilden ze er twee dikke, blonde strepen in. Ik vond het allemaal best want ik had in die tijd elke maand een ander kapsel. Maar mijn haar pakte de verf niet. Toen heb ik tot ’s avonds laat in de studio gezeten want bij L’oreal wilden ze het net zo lang proberen tot het wel lukte. Toen ik naar huis ging en in de spiegel keek, zag ik tot mijn grote schrik dat ik in plaats van twee blonde strepen, twee grijze strepen had. Ook had ik allemaal wondjes op mijn hoofdhuid van de waterstofperoxyde. Ik heb de show afgebeld en ben helemaal gestopt met modellenwerk. Vanaf dat moment ben ik gaan schrijven. Ik heb toelatingsexamen gedaan op de Schrijversvakschool. Vlak na mijn afstuderen kwam ‘Bang voor meester Tark?!’ uit.

Ik was op Bonaire en dacht: laat ik ’s gaan parasailen. Dan hang je in je parachute en het touw dat je ziet, zit vast aan een boot. Je gaat 20 meter de lucht in. Dat is leuk joh! Moet je ook ’s doen. Je voelt je zo vrij als een vogeltje. Ik heb daar hoog in de lucht keihard liedjes gezongen. Dat durf ik normaal niet want ik kan helemaal niet zingen. Maar toen dacht ik: niemand die het hoort. Dus uit volle borst zong ik: ‘Sinds een dag of 2, vlinders in mijn hoofd, sinds een dag of 2, aangenaam verdoohoofd, ik was haast vergeten hoe ’t voelt om verliefd te zijhijn!!!’ (Doe Maar)

Na Noordwijk heb ik 20 jaar in Amsterdam gewoond. Dit was tijdens de opname van de kinderfilm Prime Time. Ik speelde daar een rolletje in (ja, ik heb ook nog een tijdje geacteerd). Wie ook in deze film speelde was Huub Stapel. Helaas is de filmmaatschappij failliet gegaan en is deze film nooit in de bioscoop geweest.

Ook heb ik de hoofdrol gespeeld in ‘Afscheid van Bulgarov’ naar een boek van Wim Hofman. Het werd uitgezonden bij het NOT. Het werd opgenomen in een echt circus en ik moest ook piano spelen (ik speel sinds mijn 12e heel fanatiek piano, naast het schrijven van kinderverhalen is dat ook een grote passie van mij).

Ineens had ik een leuk plan! Ik ben direct de volgende dag de stad in gegaan, heb een stapel barbiepoppen gekocht en lappen stof; goud en zilver. Drie dagen achter elkaar heb ik galajurkjes genaaid voor de barbiepoppen. Ook had ik mooie kettinkjes gemaakt voor hun nek. En toen heb ik mijn kerstboom helemaal volgehangen met barbiepoppen. Helaas zie je op de foto de piek niet; de piek was een barbiepop met een extra lange jurk. Eén arm houdt ze omhoog en in haar hand heeft ze een gouden ster.

Je kunt je vast nog wel herinneren dat prins Willem Alexander met Maxima trouwde. Die avond ben ik samen met een vriend verkleed gegaan als Willem Alexander en Maxima. We zijn toen naar een feestje gegaan en hebben op het podium naar iedereen gewuifd. Ook mochten we een bruidstaart aansnijden. Ik lijk natuurlijk helemaal niet op Maxima, maar toch kwamen allemaal mensen naar ons toe om ons te feliciteren met ons huwelijk.

Dit was Willem. Hij was hier nog heel klein. Samen met mijn kat Freek waren ze jarenlang mijn kindjes. Willem is een aantal jaar geleden overleden. Toen is mijn boekje ‘Willem is in de wolken’ ontstaan. Het verhaal heb ik samen met mijn dochtertje Puck bedacht. Puck stelde namelijk allemaal grappige vragen. Waar is Willem als de wolken weg zijn? Wordt hij niet nat als het regent? En gaat iedereen naar de wolken als hij oud is? Tadaaa! Ik had weer een nieuw boek, met dank aan mijn dochtertje Puck Sengers.

Dit is mijn grote liefde. Ik kwam een kroegje binnen, struikelde over een tas, werd kwaad, keek Martijn in de ogen en BENG! We werden verliefd! Wat een stuk, hè? Eerst woonden we in Amsterdam, maar nadat ons 2e kindje werd geboren, zijn we naar Noordwijk verhuisd. Ook al mis ik de stad best wel eens, ik heb nu wel een huisje in de tuin waar ik mijn boeken schrijf en waar ik heel veel troep mag maken, zonder dat iemand er last van heeft.

© 2018 by Sanne De Bakker